Dag 5
Vandaag stond er een flinke etappe ons te wachten: van Dubrovnik naar Nis in Servië. De 540 km zou 8 uur gaan duren... We zijn de kust verder afgereden tot in het zuiden van Montenegro. De kust is schitterend en de smalle kustweg blijft slingeren. Om een stuk af te snijden hebben we de veerboot genomen om een baai over te steken. De bergen beginnen direct aan de kust en er moet daar veel hoogte gewonnen worden. Door de drukte en het langzame vrachtverkeer hebben we 5 uur gedaan over de eerste 250 km… Maar het uitzicht vanaf de bergweg over de kust blijft de moeite waard! Dit gaat tientallen kilometers door, geniaal! In totaal zouden we 4x de grens over gaan. Voor de snelste route naar Istanbul rijd je via Montenegro een stuk door Servië om vervolgens via Kosovo weer door het zuiden van Servië te gaan. De wegen zijn op zich overal goed, we hebben maar een stuk onverharde weg gehad, maar soms kachelt het maar langzaam door... De grensovergangen gaan tot nu toe goed, we zijn telkens in 10 min weer door. De grens van Kosovo is wel een aparte gewaarwording, er staat ‘EU police’ die je paspoort controleert en er zijn militaire posten. In het land zelf zie je ook sporen van de oorlog; er staan autowrakken, ongeveer de helft van de huizen is niet afgebouwd en er zijn bijv afbeeldingen met maximumgewichten voor tanks bij bruggen. Uiteindelijk zijn we na 12 uur op 20 km van Nis. De eigenaar van het motel wilde weten hoe we waren gereden. Toen we vertelde dat we via Kosovo kwamen vertelde hij dat er nog veel problemen zijn met Kosovo, maar vroeger waren de ongewenste mensen snel weg uit Servië en er is alleen in Kosovo geschoten… het is opvallend hoe gevoelig het nog ligt en hoe zo’n eenzijdig verhaal is. Ik heb maar duidelijk gemaakt dat we hier strictly on holiday zijn…